رسانه های گروهی دارای کارکردهای گوناگونی می باشند که از جمله مهم ترین آن عبارتند از:

1- کارکردهای فرهنگی

اگر فرهنگ را مجموعه ای منسجم از آرا، عقاید، ارزش ها، هنر، آداب و رسوم که توسط غالب افراد جامعه پذیرفته شده است و از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود بدانیم که ارائه مباحث نظری درباره هر یک از موارد یاد شده را می توان کارکرد فرهنگی رسانه ها به حساب آورد؛ امروزه بسیاری از افراد بخش عمده معلومات خود را مرهون برنامه های رادیویی و تلویزیونی و یا بهره گیری از رسانه های نوشتاری هستند و این امر در مورد قشر کودک و نوجوان به آسانی قابل مشاهده است؛ زیرا آنان از دیگر اقشار وقت صرف دیدن تلویزیون می کنند.

2- کارکرد سیاسی

در عصر حاضر، رسانه ها با  بهره گیری از قدرت تاثیر فوق العاده خود، به راحتی  می توانن جریانات و گرایش های سیاسی را برای مخاطبان خود راهبری یا تبیین کنند. عینی ترین کارکرد رسانه ها در دنیای امروز در همین بخش ظاهر شده و به تعبیر تافلر بشر امروز کاملا از رسانه ها منفعل است، به خصوص در بعد دموکراسی و امور سیاسی آینه تمام نمای رسانه هاست. چه کسی است که نداند ابر رسانه ها کاملا در اختیار گرایش های سیاسی صهیونیسم بین المللی بوده و اجرا کننده برنامه های سیاسی مورد علاقه آنها هستند؟

با یک نگاه گذرا به تاریخ سیاسی معاصر، به خوبی می توان دید که بسیاری از منازعات و کشمکش سیاسی و یا هدایت و پرچم داری رسانه ها تبدیل به جریانات قومی – سیاسی و یا تعدیل و حتی خاموش گردیده اند.

3- کارکرد اطلاعاتی

امروزه قسمت عمده ای از انتظارات مخاطبان رسانه ها، دریافت اخبار و اطلاعات روزمره است. از این نظر، رسانه های جمعی را دارای حضور بسیار جدی و موکد در متن زندگی خود می دانند.

افراد جامعه غالبا اطلاعات لازم را از طریق رسانه های نوشتاری و صوتی به دست  می آورد. برای مثال، اگر هر فرد بنا به گرایش هایی که آنها دارند هرچند نخواهند از برنامه های تلویزیونی بهره بگیرد، دست کم اخبار آن را مورد توجه قرار می دهد.

4- کارکرد تفریحی

شنیدن و دیدن فیلم ها، نمایش نامه ها، مسابقات و سرگرمی ها، سرودها و اشعار مفرح که از طریق رسانه های صوتی و تصویری پخش می شوند، در کنار مطالعه و ملاحظه قصه ها، که در مطبوعات چاپ و منتشر می گردند، قسمت زیادی از اوقات فراغت افراد را به خود اختصاص داده اند، به گونه ای که امروزه بسیاری از افراد برای پر کردن اوقات فراغت خود به رسانه پناه می برند و از طریق مشاهده برنامه های تفریحی، خود را سرگرم می کنند. برای مثال، در کشور خود ما ایران بسیاری از افراد به جای مبتلا شدن به برخی راه های انحرافی و سرکردن با گروههای کجرو، ترجیح می دهند در منزل و با بهره گیری از برنامه های ورزشی و تفریحی، اوقات فراغت خود را پر کنند. استقبال از شبکه های تهران و سوم خود گواهی دهنده این واقعیت است، زیرا شبکه های مذکور عمدتا برنامه های تفریحی و سرگرمی ارائه  می دهند.